Anthropic kod mülakatını kaldırdı: Claude adaylardan iyi kod yazıyor

Anthropic adayları neden kodla test etmeyi bıraktı?

Çünkü şirketin kendi modeli bu işi başvuranlardan daha iyi yapıyor.

Anthropic'te mühendislik yöneticisi olan Felix Rieseberg, blog yazısında sert bir dille açıkladı: "Bu ay geleneksel kod mülakatını toprağa verdim." İşe alım yöneticisi olarak adaylara kodlama testi vermeyi bıraktı.

Gerekçesi Anthropic içinde tartışmaya pek açık değil. "Size küçük bir React testi vermenin, insanlara assembly sormanın bir anlamı kalmadı; Claude artık ikisinde de daha iyi" diye yazdı. Şirketinizin ürettiği araç, başvuran kişiden daha iyi kod yazıyorsa o test kişi hakkında işe yarar bir şey ölçmüyor demektir.

Bu, modeli satan şirketten gelen çarpıcı bir itiraf. Aynı zamanda on yıllık işe alım alışkanlığını tersine çeviriyor: beyaz tahtada algoritma çözmek ve eve verilen React ödevi, mühendislik işlerinde varsayılan filtresiydi.

Kod mülakatının yerine ne geldi?

Algoritma değil; portfolyo, prototip ve etki kanıtı.

Rieseberg junior alımından vazgeçmiyor, farklı bir sinyal arıyor. Özgeçmişlerde ve portfolyolarda "zevk, empati ve ilkeli düşünme sergileyen küçük prototipler" arıyor; yani adayın yapay zeka ile kurup sonra üzerinde çalıştığı projeler.

Junior mühendislere mesajı şu: kıdem değil, açlık kazanır. Hızlıca şirkete katılıp değişimin taşıyıcısı olan insanları örnek gösteriyor ve bir hafta sonunu çalışan bir prototipi yönlendirmeye ayırmanın, süreli bir algoritma testinden daha çok şey anlattığını söylüyor.

Yeni formatın henüz tam oturmadığını da kabul ediyor. "Yapay zeka ile iyi üreten insanları nasıl mülakat edeceğimi çözmeye çalışan tek yönetici ben değilimdir. Ben de henüz tam çözemedim" diye yazdı. İşe alım duyurularında pek görülmeyen bu dürüstlük, sektörün hâlâ doğaçlama yaptığını gösteriyor.

Yazılım işe alımında daha büyük kayma

Kod testleri, yapay zekanın zaten sahip olduğu bir beceriyi ölçer hale geldi; şirketler artık muhakeme arıyor.

Anthropic'in hamlesi, yapay zeka ajanlarının gerçek mühendislik işlerini bitirmeye başladığı bir yıla denk geliyor. GPT-5.6 Sol'un Factorio'yu bitirmesini aktardığımız haberde, ajanların eskiden klavye başında insan gerektiren görevleri tamamladığını görmüştük. Ajanlar kod teslim edebiliyorsa, kodu ölçen mülakatlar güçlü adayı zayıftan ayırmayı bırakıyor.

Bu, kod yazmanın değersizleştiği anlamına gelmiyor. Kıt hale gelen beceri artık ne inşa edileceğine karar vermek, modelin ürettiğini değerlendirmek ve sonucun sorumluluğunu almak. Rieseberg'in listesi — zevk, empati, ilkeli düşünme — mühendisliğin otomatikleştirilmesi ve bir saatte test edilmesi en zor kısmı.

Diğer yapay zeka laboratuvarlarının da benzer adımlar atması beklenebilir; adaylar ise sarsıntıyı hissedecek. Leetcode ile yetişen bir kuşak, şimdi muhakeme gösteren bir portfolyo kurmak zorunda; bu çok daha bulanık bir hedef.

Türkiye'de durum ne?

Türkiye'de yazılım işe alımında kod testi hâlâ en yaygın filtre; özellikle büyük teknoloji şirketleri ve bankaların teknoloji ekipleri HackerRank, Codility gibi platformlarla eleme yapıyor. Anthropic'in bu değişikliği şirket geneli bir politika olarak açıklanmadı, dolayısıyla Türkiye'deki işverenler için bağlayıcı bir uygulama yok. Yine de adayların portfolyolarına yapay zeka destekli projeler eklemesi, özellikle junior pozisyonlarda fark yaratabilir.

Türkiye'deki şirketler için asıl soru şu: kod testi yerine ne koyacaklar? Rieseberg'in önerisi net bir ölçüt sunmuyor; bu da mülakatı tamamen öznel hale getirme riski taşıyor. Yerel ekiplerin, yapay zeka ile üretilmiş projeleri değerlendirirken hangi kriterlere bakacağını önceden tanımlaması, adil bir süreç için şart.

Anthropic'in işe alım yöneticisi, çoğu şirketin hâlâ tartıştığı şeyi yaptı: kod mülakatını emekliye ayırdı. Sektörün geri kalanının takip edip etmeyeceği, portfolyo ve prototiplerin algoritmalardan daha iyi bir filtre olup olmadığına bağlı. Şimdilik sinyal net: yapay zeka ile üretme becerisi mülakatın kendisi haline geliyor.