Yapay zekâ iş yükünü artırdı: Mühendisler istifa ediyor

Yapay zekâ iş yükü teknik ekipleri nasıl tüketiyor?

Yapay zekâ araçlarının çalışanları angaryadan kurtaracağı vadedilmişti; ancak sahadaki pratik deneyim bunun tam aksine ek bir kontrol katmanı ve sürekli artan bir operasyonel yük üretiyor.

İstihdam şirketi SThree tarafından yayımlanan araştırma, şirketlerin yapay zekâ araçlarını hazırlıksız entegre etmesinin teknik kadrolarda ciddi bir kırılmaya yol açtığını ortaya koyuyor. Rutin işlerden kurtulmak bir yana, mühendisler ve veri uzmanları günün büyük kısmını algoritmaların ürettiği hatalı veya eksik içerikleri temizlemekle geçiriyor.

İstifaların arkasındaki nedenler incelendiğinde çalışanların %14'ü kariyer basamaklarının tıkandığını belirtirken, %12'lik bir kesim doğrudan sürdürülemez iş yükü baskısına işaret ediyor. Yazılımcılar ve analistler, kod veya analiz üretmek yerine sürekli sentetik çıktıların bekçiliğini yapan tam zamanlı redaktörlere dönüşmüş durumda.

Kıdemli mühendisler başlangıç seviyesi işlerin hamalı oldu

Otomasyonun ilk olarak alt kademe rolleri dönüştüreceği, kıdemli personelin ise yalnızca stratejiye odaklanacağı varsayılıyordu; fakat pratikte piramit tersine döndü.

SThree raporundaki veriler, kıdemli çalışanların neredeyse üçte birinin (%29) daha önce yeni başlayanların yaptığı işleri sırtlandığını gösteriyor. Şirketler 'bu işi yapay zekâ zaten yapar' diyerek junior pozisyonları dondurduğunda, modelin ürettiği yarım yamalak kodları ayıklama ve test etme mecburiyeti doğrudan kıdemli ekibin kucağına kalıyor.

Mimari tasarımı yönlendirmesi veya kritik sorunları çözmesi gereken uzmanlar, gün boyu model hatalarını düzeltmekle vakit harcıyor. Kurumsal yazılımların iş akışlarını tekelleştirip çalışanları zor durumda bıraktığı tartışmalarının yaşandığı bir dönemde (nitekim İngiltere'den Microsoft kurumsal yazılımlarına özel statü adımıyla bu baskı regülasyonlara da yansımıştı), denetimsiz yapay zekâ baskısı da kritik beyinlerin şirketleri terk etmesine neden oluyor.

Kayıpların telafisi de hiç kolay olmuyor. Ankete katılan işverenlerin %45'i, istifa eden deneyimli personelin koltuğunu aylardır dolduramadığını itiraf ediyor. Derin uzmanlık gerektiren teknik rolleri yapay zekâ abonelikleriyle yamamak mümkün olmuyor.

Türkiye'de durum ne?

Türkiye teknoloji ekosisteminde de benzer bir dalga sessizce ilerliyor. Birçok yerli teknoloji şirketi ve ajans, döviz bazlı yazılım maliyetlerini kısmak adına junior geliştirici ve analist alımlarını kısıtlayarak yapay zekâ araçlarına yüklendi.

Bu tercih, Türkiye'deki kıdemli yazılımcı ve mühendislerin omzundaki yükü katbekat artırmış durumda. Zaten ekonomik dalgalanmalar ve beyin göçü baskısıyla boğuşan deneyimli yerli mühendisler, üretken yapay zekâ çıktılarının arkasını toplamak zorunda kaldıkça tükenmişlik hissi derinleşiyor ve uzaktan yurt dışı işlerine kaçış hızlanıyor.

Yapay zekâ lisansları satın almanın uzman insan kaynağını ikame etmediği anlaşıldığında, şirketler ekiplerini verimlilik vaatleriyle tüketmek yerine insani iş modellerine dönmek zorunda kalacak.